werkvakantie2011, 27 juli 2011
Roemenië , Timisoara 27°

Reisverslag 18 juli – het vergeten verslag

Hierbij dan voorlopig echt het aller aller aller laatste reisverslag van de werkvakantie te Roemenie 2011. Ook wel genoemd, het vergeten reisverslag. Dit is immers, voor de scherpe lezers die het al miste, het reisverslag van maandag 18 juli. Vanwege drukke dagen tijdens de werkvakantie, het uitrusten van de werkvakantie en heel veel andere dingen is dan nu eindelijk het dag-reis-verslag online.

Op deze maandag zijn we de dag goed begonnen. Evert en Lennert werden rustig om half 8wakker, opende de ogen en deden deze weer snel dicht. Maar 5 minuten later moesten deze knapen er dus echt aan geloven. Lennert sjeesde snel naar het toilet en Evert rekte zich nog een keer uit. Zo stonden beide mannen om 07:43 helemaal klaar voor vertrek naar de eetzaal waar de stille tijd begon.

Vol enthousiasme renden ze hand in hand naar beneden en gingen ze zitten aan de tafels waar ze al elke morgen de stille tijd hadden. Lennert zat met Mariëlle, Saul, Eline en de altijd vertraagde Bart aan tafel. Evert zat gezellig met Arjan O, Willemijn vd M, Suzanne en Albert. Dit maal is er gelezen uit Hebreeen 12: 9-10. Een zeer moeilijke vraag werd ons in den vroege ochtend voorgeschoteld. “Geloof je in God om iets te bereiken? Of gebruik je iets anders om God te bereiken?” We kwamen er niet helemaal uit, maar het komt erop neer dat we God centraal moeten zetten en dat we God nodig hebben om iets te bereiken, maar ook door andere (werkvakantie) bereik je God.

Het klussen stond vandaag centraal. Grote klappen moesten gemaakt worden en iedereen werd dan ook nog maar is extra op scherp gezet. Fantastisch te zien hoeveel zin iedereen er in had. Aangekomen op het kerkterrein had iedereen dan ook zijn mooiste kluskloffie aangetrokken. Gaten in de broek, likkie verf of het shirt en voorral de haren strak ingebonden. Grote stappen zijn gemaakt met het aanleggen van de playground. Met man en macht is het grind per mensentrein vervoerd naar de playground. Ook hierin zagen we dat de teambuilding sterk gestegen is. Het optimaal benutten van elkanders talenten en inzet werd hierbij ingezet. Zo zagen we dat PieterJan niet aan het klussen was, maar in het hotel zat te werken, Erik het idee dat hij het druk had, Annet aan het verven was, Petra het kinderwerk aan het afronden was, zodat er een goede basis achtergelaten wordt. En Evert en Lennert waren zich in het zweet aan het werken. Dit alles werd vanuit alle kanten bemoedigt, gesteund, en geënthousiasmeerd door de lieve groep. Het eindresultaat was dat we schommels hadden hangen, het dakje voor een deel was geplaatst, het grind was gelegd en de tuin omheind werd door de houtjes. Trouwens……nee laat maar, lees maar lekker verder, we zijn er bijna.

Het heel de dag klussen gaat niet in de kouwe kleren zitten. Weliswaar hadden we wel een lekkere siësta tussendoor die door menigeen goed werd benut, maar de vermoeidheid sloeg er goed in. Daarbij kwam ook nog het moment dat we afscheid namen van 2 lieve en enthousiasme deelnemers. Gelukkig hebben ze een goede reis gehad naar holland. Dit blijkt immers niet altijd gewoon te zijn.

‘S middags hebben we heerlijke watermeloenen gegeten die zijn gekocht op de markt. 30 cent per kilo is niet duur. Echter snakte iedereen naar het avonddiner. Na het diner in den avond (heel roare maaltijd) gingen we ons opmaken voor de laatste keer sporten. Lekker een potje volleyballen en voetballen. Nederland nam het op tegen Roemenie tijdens een sportieve pot volleybal. Fijn te zien dat we als trotse Hollanders de eer hoog hebben kunnen houden tegen deze vrienden. Ja vrienden, het zijn echte vrienden geworden deze Roemenen. In eerste instantie keken ze de kat uit de boom, maar vervolgens merk je dat deze mensen enorm enthousiast en geïnteresseerd zijn in je. Dit leidde tot goede vriendschappen en veel lolletjes tijdens het klussen, sporten en kletsen.

Na het sporten ging een grote groep met veel Roemenen op weg naar het pittoreske centrum van Timishoarma om verkoeling te zoeken onder het genot van een colaatje of koffie. Een multiculturele ontmoeting. Oke, we gaan afsluiten.

Iedereen genoot nog na van de avond. De truckers gingen alvast op één oor liggen om in voren te slapen, een groep was in het centrum en nog een aantal lagen lekker te keten op de kamer. Hoe trots mag je zijn op zo’n groep? Hoe bijzonder is het om op pad te gaan met zo’n groep? Hoe dankbaar mag je op God zijn dat je op pad mag gaan met zo’n groep? Hoe fijn is het om iets voor een ander te beteken in de vorm van klussen en ontmoetingen? Hoe gaaf is het om met elkaar en zelf sterker te worden in je geloof? Hoe is het mogelijk om zonder God te leven? Hoe is het om weer in Nederland te zijn? Hoe moeten we dit nu voort zetten als groep? Hoe….????

Dankbaarheid naar God is wat we als enige kunnen zeggen. Nogmaals hartelijk dank voor de warme groeten, meelevingen en intense, lieve berichten.


Zoals we al zeiden is dit voor nu één van de laatste berichten. Om nog even na te genieten hieronder nog een paar wist je datjes

DAG-REISVERSLAG


Wist je dat:
• Arjan O de siësta af en toe ziet als een hele nacht.
• Corné een echte hunter is.
• PJ moe is na 5 minuten hard werken met een schop.
• Hij gelukkig heel veel andere talenten heeft.
• Marielle en Philp altijd heel klef waren en dit niet te overtreffen is.
• Dit door arjan en Willemijn toch is gelukt.
• Erik samen met Alexandra een klus gevonden heeft achter de struikjes. Dit steeds verdachter wordt.
• Arjan O dacht dat een worteldoek van echte wortels is gemaakt.
• Maryanne het verschil niet ziet tussen een accutol en een elektrische boortol.
• Ruben heel vroeg opstaat om te gaan hardlopen en vervolgens een siësta neemt van 3 uur.
• Dat timon en arjan helden zijn in het leggen van worteldoek.
• Albert de rust Zelve is en de kantjes van de playground strak erin kan leggen.
• De klusjesman van Stinca het presteert een hark aan een stok te monteren binnen 3,5 uur.
• We blij zijn met de groep.
• Zelfs met Erik.
• Annemarieke stiekem heel gelukkig is. Jullie dit maar moeten vragen aan Corné waarom.
• Willemijn een lerares pursang is. Ze de lineaal van vroeger daarbij echt niet nodig heeft.
• Nienke en Nadine heel heel heel heel vaak door elkaar worden gehaald en dus ook tweeling hadden kunnen zijn.
• Timon tot bloedens toe werkt.
• Ton niet alleen verstand heeft van de Gelderbloem, maar ook verstand heeft van knaken.
• Bart elke dag probeert te shuffelen. Hij hierop nog echt even op moet oefenen om een Roemeense schone aan de haak te kunnen slaan.

Naar Werkvakantie 2011 in Roemenië bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl